Από ξένο τόπο κι απ' αλαργινό
ήρθ' ένα κορίτσι, τζόγια μ', δώδεκα χρονώ

Με τα χωρατά μου την επλάνησα
και στα γόνατά μου, τζόγια μ', την εκάθισα

Πιάνω ξεκουμπώνω τ' αργυρά κουμπιά
βλέπω τρυφερή 'σαι, τζόγια μ', στ' άσπρα της λαιμά

Δεν μου τις χαρίζεις, δεν μου τις πουλάς
τις ελίτσες που 'χεις, τζόγια μ', και με τυραννάς